Rewitalizacja kościołów i wspólnot regionu Erlitztal na pograniczu czesko-polskim jako próba rekonstrukcji świata symbolicznego

Abstract

Artykuł omawia problematykę roli elementu kulturowego religijności w konstrukcji rzeczywistości społecznej mikroregionu Erlitztal na pograniczu czesko-polskim. Szczególna uwaga jest poświęcona procesowi przemian tego fenomenu w okresie od 1938 r. do czasów obecnych. Impuls do badań i materiał wyjściowy stanowią wspomnienia świadków, które w wielu przypadkach nie były dotąd nigdzie publikowane, oraz niepublikowane dotąd zapisy w lokalnych kronikach parafialnych. Celem jest podkreślenie roli religijności podczas tworzenia symbolicznego wzorca światów intersubiektywnych mieszkańców danego regionu oraz podczas tworzenia ich tożsamości. Religia pełni funkcję umacniania społeczności, czyli legitymizacji świata symbolicznego i światów intersubiektywnych.